Iglaki w ogrodzie – ozdoba, jedzenie, lek czy nawóz

iglaki w ogrodzie

Iglaki w ogrodzie to skarb w ogrodzie. Po co Ci guma, jeśli na placu masz jodłę? Jesz bez glutenu i masz za dużo wolnego czasu? Zrób sobie mąkę z podkory wybranego drzewa iglastego. Masz ochotę na cytrusowy smak w herbacie, ale nie masz cytryny? Zbierz z najbliższej choinki kilka igieł i voila!

Jakie jeszcze podstawowe życiowe problemy rozwiążą iglaki w ogrodzie? Czytaj dalej i się przekonaj.

Drzewa iglaste w ogrodzie ogólnie

Drzewa iglaste występują na całym świecie. Najczęściej występują w zimniejszych klimatach, np. na Syberii, w krajach nordyckich, czy w północnej części Ameryki Północnej. Istnieją jednakże gatunki, które są natywne dla basenu Morza Śródziemnego.

Las iglasty to las zacieniony, stąd często jest uboższy w runo leśne i inną roślinność niż lasy mieszane lub liściaste. Rzecz oczywista, za mniejszą ilością roślinności idzie w parze mniejsza ilość zwierzyny.

Iglaki w ogrodzie mogą pochwalić się tym, że do nich należą rekordy największych, jak i najstarszych gatunków drzew na świecie. Najogromniejszymi drzewami świata są znane nam wszystkim sekwoje, rosnące w Kalifornii, nieograniczone wiatrami i ciągle zasilane ciepłymi i wilgotnymi masami powietrza z Oceanu Spokojnego. Drzewa te osiągają ogromnych rozmiarów. Do najstarszych drzew świata należą sosny z Gór Skalistych. Ich wiek szacuje się na 6000 lat.

Iglaki w ogrodzie — ornamentalnie

Drzewa iglaste są w większej mierze zimozielone, stąd stanowią atrakcyjną roślinę do ozdabiania ogrodów zimą. Wyjątkiem są modrzewie, które jesienią zrzucają swoje igły. Liście (igły) iglastych drzew różnią się między gatunkami. Wymienione już modrzewie, oraz sosny i cedry (czyli wszystkie sosnowate) mają liście wąskie. Cisy, jodły oraz cypryśniki mają spłaszczone igły, a cyprysy mają łuski (30).

Drzewa iglaste uprawia się również dla barwnego ulistnienia. Iglaki w ogrodzie bywają zielone, ciemnozielone, żółte, a nawet niebieskie, czy srebrzyste. W kształcie mogą być stożkowate, kuliste, lub nieregularne. Dorastają do ogromnych rozmiarów i są też gatunki płożące, które urosną zaledwie parędziesiąt centymetrów.

iglaki w ogrodzie

Iglaki ogrodowe — kulinarnie

Wiele gatunków drzew iglastych jest jadalnych. Inne Cię zabiją. Sztandarowym przykładem trującego drzewa jest cis, którego każda część jest silnie toksyczna, prócz czerwonych osnówek. Niestety, pech chciał że w jadalnych czerwonych osnówkach gnieżdżą się nasiona drzewa, które też spowodują rychłą śmierć, jeśli dojdzie do ich konsumpcji. Pomimo tego, mięsiste owoce cisu stanowią źródło pokarmu dla ptaków, które zjadają i trawią czerwone kuleczki, trujące nasiona zaś przechodzą nieuszkodzone przez układ pokarmowy.

Ciekawy przypadek stanowi żywotnik, czy tuja, która w mniejszych ilościach działa pozytywnie na organizm ludzki, jednak ze względu na zawartość tujonu, w większych dawkach jest silnie toksyczna (Łuczaj 234). Tuja była wysoce ceniona przez Indian Ameryki Północnej, gdzie często uważana była za święte drzewo i wykorzystywana była w różnych obrzędach (234). Plemiona indiańskie (np. Odżibwejowie oraz Czipewejowie) korzystali również z wartości jadalnych żywotnika. Czasem jedli miazgę z pnia, sporządzali herbaty z igieł, dodawali młode gałązki do zup.

Iglaki — leczniczo

Syrop z sosny jest powszechnie znanym i stosowanym lekiem wykrztuśnym. Podobnie jodła oraz świerk mają właściwości antyseptyczne i wykrztuśne (Łuczaj, 89). Młode pędy zalewa się roztworem wody z cukrem, lub można przyrządzić napar z nawet dojrzalszych igieł.

Igły sosny zawierają wysoką zawartość witaminy C, dostępnej również w takich miesiącach, kiedy brak innych świeżych źródeł pokarmu. Z tego też powodu, pija się na odporność herbatę z igieł sosny, jodły, czy świerka. Z kolei jałowiec przydaje się przy problemach z nerkami, pęcherzem moczowym lub trawieniem (81). Są to szczególnie cenne rośliny w środku mroźnej zimy, kiedy dostęp do innych pożywnych i zdrowych źródeł jedzenia jest ograniczony.

 

Dodaj komentarz